Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

Stevie Ray Vaughan - Give Me Back My Wig (by Hound Dog Taylor)

...from the previous post...

On February 22, 2000, stevie Ray Vaughan was inducted into the Blues Hall of Fame in Washington, D.C. He also won several W. C. Handy Awards, during his lifetime and posthumously, including "Entertainer Of The Year" and "Instrumentalist Of The Year" in 1984. In 2003, he was ranked #7 in Rolling Stone's list of the 100 Greatest Guitarists of All Time. Classic Rock Magazine also ranked him #3 in their list of the 100 Wildest Guitar Heroes in 2007... Do you want something more?... Stevie Ray Vaughan! Three words that include everything!

So, this is the end of the short tribute to this magnificent artist! The last song has the title "Give Me Back My Wig" and belongs to an excellent bluesman, the great "Hound Dog" Taylor... The man is a genius! He plays the guitar exactly just like Hound Dog...

video

6 σχόλια:

Alice Iocco είπε...

:))) poly wraia ta leei :)))
Wraia pragmata ...!!!!!!!!!!!

PaulCook είπε...

Φιλε διαττων συγνωμη που θα ειμαι εκτος θεματος (εξαλλου για τον Stevie τα ειπαμε)...Απλα θελω να σου δωσω τα ευσημα μου για αυτο το σχολιο που εκανες σε ενα τραγουδι του Bonamassa...
"Συγνώμη που θα παρέμβω αρνητικά εδώ αλλά επειδή παρακολουθώ πολύ στενά το Blues και ξέρω γενικότερα τη δουλειά του σχετικού καλλιτέχνη (αλήθεια, ποιου καλλιτέχνη θα καταθέσω υπεύθυνα και θα επιμείνω μάλιστα πως Joe Bonamassa και Real Blues απέχουν χιλιομετρικές αποστάσεις! Αν μάλιστα η αξιολόγηση εδώ είχε αρνητικό βαθμό, αυτόν θα επέλεγα. Συγνώμη αλλά είμαι στρατευμένος στο Real Blues. Ο Κος Bonamassa δεν είναι!"..
Πραγματικα μπραβο και εδω φανηκε οτι ξερεις απο μουσικη...Συμφωνω 100% με αυτα που ειπες και οσο και να ακουστει ακραιο οποιον αρεσει η μουσικη του απλα ειναι κοροιδο...Τελοςπαντων θα τα ξαναπουμε καλο Σ/Κ.......!!!!!!!!

Alice Iocco είπε...

Aγαπητέ PaulCook θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω με τον χαρακτηρισμό σου για τους φαν του κυρίου Bonamassa και να προσθέσω ότι κορόιδα δεν είναι αν έχουν ελειπείς γνώσεις για το real blues ή ότι άλλο...
Εγώ τον πήρα προσωπικά τον χαρακτηρισμό ,γιατί έχω πολλούς δίσκους του εν λόγω κυρίου και μου αρέσει και τον απολαμβάνω κι ακούω την μουσική του. Αυτό για σένα δεν έχει καμμία αξία και δε το υπολογίζεις όταν κάποιος αγαπάει τη μουσική και την απολαμβάνει με τον δικό του τρόπο χωρίς να ψάχνει την ιστορία του εκάστοτε δημιουργού ?:)))))

Diatton είπε...

Δημήτρη & Αλίκη... Για τον Bonamassa πραγματικά, έχω εκφραστεί αρνητικά, και δεν πρόεκιται να αλλάξω τη γνώμη που έχω γι' αυτόν. Ο άνθρωπος δεν έχει σχέση με το Blues, είναι απλός "επισκέπτης", λειτουργεί καθαρά επιδερμικά. Για τον ίδιο λόγο περίπου έχω εναντιωθεί και στη μεγάλη αθλιότητα που ακούει στο όνομα B. B. King (γι' αυτό και λείπει απ' τα blogs μου) οπότε ο Bonamassa είναι πιο εύκολη περίπτωση για να διαφωνίσει κανείς...

Οπότε στην ουσία και στο βάθος του θέματος φίλε Δημήτρη συμπλέουμε, καταληκτικά όμως δε μπορώ να μη συμφωνήσω και με τις 3, 4 τελευταίες γραμμές στο σχόλιο που άφησε η Αλίκη... Όπως και να 'χει, κι εκεί κρύβεται μια μικρή πραγματικότητα...

Εύχομαι καλό μεσημέρι και μια καλή Κυριακή και στους 2 φίλους μου...

ΥΓ. Δημήτρη θυμάσαι αλήθεια, σε ποια ανάρτηση είδες το σχόλιό μου για τον Bonamassa;

PaulCook είπε...

Πρωτα θελω να ζητησω συγνωμη απο την αγαπητη Αλικη αμα την προσεβαλλα ισως να ημουν και υπερβολικος στον χαρακτηρισμο...αλλα ειπα καθαρα την αποψη η ο οποια ειναι ο Bonamassa παιζει ατυπη και χασομερικη μουσικη χωρις συναισθημα..αυτη ειναι η αποψη μου..αλλος μπορει να πει οτι παιζει αριστουργηματα..
Και για τον BB King συμφωνουμε φιλε Διαττων,αν εξαιρεσεις οταν ξεκινησε που ειχε εναν ωραιο ηχο μετα εγινε κουραστικος...Τεσπα!!
H αναρτηση ειναι εδω φιλε...
http://www.greektube.org/content/view/34178/2/

Diatton είπε...

Φίλε Δημήτρη (αλλά και Αλίκη μαζί). Στην προκειμένη περίπτωση, υπερβολικός ήμουν κι εγώ γιατί η Αλίκη τον ανέβασε ως πολύ καλό κιθαρίστα, που όντως είναι...

Εξαρτάται λοιπόν ποιο είναι το κριτήριο, η βάση αξιολόγησής του. Αν τον κρίνουμε σαν κιθαρίστα, είναι πράγματι πολύ καλός, και μάλιστα, απ' τους πιο επιδέξιους που ξέρω. Η επιδεξιότητα υπάρχει, αυτό δεν μπορεί να το αγνοήσει κανείς. Φαίνεται με το πρώτο, που λένε. Αν κριθεί όμως ως Bluesman, ε, τότε τα πράγματα αλλάζουν (να μην επαναλάβω αυτά που του έγραψα και που επανέλαβες κι εσύ).

Συνοψίζοντας, θα πω ότι κατά την προσωπική μου γνώμη η αγαπητή Αλίκη (που γνωρίζει, αγαπά και σέβεται αφάνταστα το Blues) τον ανέβασε σαν ένα βιρτουόζο κιθαρίστα που και μ' αυτή την ιδιότητα μπορεί να προσφέρει ευχάριστες στιγμές σε οποιοδήποτε ακροατή (πόσο μάλλον σ' ένα θαυμαστή του)...

Όσο για τον Β. Β. King, συμφωνούμε απόλυτα. Είχε μια εντυπωσιακή δεκαετία (αυτή του 60) όπου είπε μια σειρά από εκπληκτικά τραγούδια (Rock Me - η καλύτερη εκτέλεση όλων των εποχών, Sweet Black Angel και μερικά άλλα) αλλά από κει και πέρα έχει να παίξει Blues εδώ και σαράντα χρόνια! Πρόκειται καθαρά για μια περίπτωση που έχει υπερεκτιμηθεί. Αυτό βαραίνει τη μουσική βιομηχανία που ενίοτε φροντίζει να κατασκευάζει εμπορεύσιμα μουσικά προϊόντα...

Καλό βράδυ και στους δυο φίλους μου...

My Blog List

Text Widget

Συνολικές Προβολές

About

e-mail Ιστοσελίδας

notforthemass@yahoo.gr

Welcome Message

Recent Posts

Ordered List

Social Icons

Search This Blog