Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

Willie Buck - Mannish Boy

I think it was time for another "Mannish Boy". The last time I did a related post was about four months ago. Long time, i could not wait any longer! So, here is another version of this tremendous hit! This one also includes Willie Dixon's song "Hoochie Coochie Man"! Enjoy it!

Blues! The kind of music that i come from...

Blues... Just Blues... Because Of The Blues...

video

8 σχόλια:

Alice Iocco είπε...

Ohhhhhhhhhhhh yesssssssssss ohhhhh yessssss it's the right time :))))))
So, i'm here again for this great favorite lovely amazing hit ,my dear friend :). I could not wait any longer me too hahahahaaa
thanks :)

Diatton είπε...

Μπορεί να μου "κρεμάσουν κουδούνια" για τις εμμονές μου αγαπητή Αλίκη, αλλά εγώ σ' αυτό το κομμάτι δεν κάνω πίσω. Όσες versions έχω, θα τις ανεβάσω όλες! :))

Να 'σαι καλά Αλίκη, πάντα θα σ' ευχαριστώ για τις επισκέψεις σου... Καλό Σαβ/κο για το επόμενο διήμερο...

Alice Iocco είπε...

Και κουδούνια και καμπάνες κι ότι θέλουν ας κρεμάσουν αχαχαχαχαχα κι εγώ δε κάνω πίσω και πάντα θα δηλώνω αυθόρμητα τον ενθουσιασμό μου για οποιαδήποτε version :)))
Καλό σαββατοκύριακο λοιπόν !

Diatton είπε...

Έγινε Αλίκη. Να 'μαστε καλά και θα τα λέμε...

Μαριανα είπε...

Α παιδιά εσείς είστε φανατικοί μπλουζάδες! Ωραία χαίρομαι :))
Το κομμάτι περνάει πραγματικά κάτω από το πετσί...
Επίσης βρήκα κι έναν σωσία! Ο μπασίστας μοιάζει στον καθηγητή Γλυπτικής που είχα!

Diatton είπε...

Blues ως γνωστόν είναι η μουσική των νέγρων (τουλάχιστον έτσι ξεκίνησε). Όσο αφορά την ιστορία τους, αυτή είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους. Εγώ όμως, εδώ, θα χρησιμοποιήσω τη δική μου εκδοχή. Για αιώνες λοιπόν οι μαύροι γνώρισαν το μαστίγιο των λευκών. Περνώντας όμως σιγά σιγά τα χρόνια, τα πράγματα άλλαξαν. Με τη δημιουργία κι ανάπτυξη του Blues απ' την πλευρά του νέγρου ως μια προσπάθεια ανεύρεσης διεξόδου απ' την καταπίεση του λευκού, οι ισορροπίες άλλαξαν ριζικά! Τώρα ο λευκός υποτάσσονταν - και μάλιστα από μόνος του - στο νέγρο. Ο νέγρος, κυρίαρχος πλέον, είχε ήδη αποκτήσει το δικό του, πιο ισχυρό - ηχητικό αυτή τη φορά - μαστίγιο... Ένα μαστίγιο που είχε και όνομα. Mannish Boy!

Βλέπεις, αγαπητή Μαριάνα, εδώ δε γίνονται στείρες μουσικές αναρτήσεις αλλά με άποψη. Μια άποψη που μπλουζάρει βέβαια πολύ! Μην ξεχνάς πως στην άλλη ιστοσελίδα μου είχα γράψει "Blues Is My Middle Name"... Και δεν είναι ψέμα αυτό, αφού έτσι βαφτίστηκα :))

Χάρηκα και για την ομοιότητα που μου ανάφερες. Είδες τι μπορεί να βρει ο ένας μέσα στις αναρτήσεις του άλλου... Να 'σαι καλά αγαπητή μου φίλη, πάντα θα σ' ευχαριστώ για τις επισκέψεις σου... Καλό απόγευμα...

Μαριανα είπε...

Διάττων ευχαριστώ για αυτά που έγραψες. Μήπως να σε αποκαλώ και Blues? :)

Ένας φίλος μου που παίζει μπλουζ ηλεκτρική κιθάρα μου είχε πει ότι οι μαύροι είχαν εμπνευστεί τον ρυθμό των μπλουζ από τον ήχο που κάνει το τρένο όταν περνάει πάνω στις ράγες...

Diatton είπε...

Καλημέρα Μαριάνα. Με το Blues με συνδέουν πολλά αγαπητή μου φίλη. Μπορεί να γεννήθηκα στην Αθήνα αλλά...η βάπτισή μου έγινε στο Mississippi...

Όσο γι' αυτό που λες για τον ήχο του τρένου, υπό μία έννοια, ναι, είναι σωστό. Έτσι διακαιολογείται η ύπαρξη της φυσαρμόνικας. Στην αρχή του προηγούμενου αιώνα, οι πρώτοι νέγροι φυσαρμονικίστες έπαιζαν μιμούμενοι ακριβώς τον ήχο του τρένου πάνω στις ράγες...

Μια καλή Κυριακή σού εύχομαι...

My Blog List

Text Widget

Συνολικές Προβολές

About

e-mail Ιστοσελίδας

notforthemass@yahoo.gr

Welcome Message

Recent Posts

Ordered List

Social Icons

Search This Blog